Horizonder

Wat is je uitzicht daarboven, zo zonder kinderen?

Leugentje om andermans wil

op 8 september 2012

Dat je huilt.

’s Ochtends wakker wordt en je bed niet uit wil.

Het lege huis omdat je man al naar zijn werk is.

Dat je opstaat en koffie zet.

Zoekt naar iets te eten.

Dat dan de tranen komen, omdat je niet wilt.

Niet eten, geen koffie.

Dat je huilt om iets, maar niet weet wat.

Dan gaat de telefoon, iemand vraagt hoe het met je gaat.

Dat je zegt dat je verkouden bent om het snotteren te verklaren.

Dat je niet wil laten merken dat je alweer huilt.

En dat je niet meer huilt om je lege huis, maar om jezelf.

Omdat je geworden bent wat je nooit hebt willen zijn.

Richtingloos, verloren, kwijt.

Soms ben ik alleen maar tranen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: